بررسی اثرت ناهمدوسی در وفاداری کوانتومی

وفاداری کوانتومی معیاری کلیدی برای سنجش دقت انتقال و پردازش اطلاعات کوانتومی است، اما در سیستم&zwnjهای واقعی تحت&zwnjتأثیر ناهمدوسی و برهم&zwnjکنش با محیط کاهش می&zwnjیابد. این پژوهش تأثیر ناهمدوسی را در چارچوب سیستم&zwnjهای کوانتومی باز بررسی می&zwnjکند و بر مدل&zwnjسازی مبتنی بر معادله مستر لیندبلاد و توصیف کانال&zwnjهای کوانتومی تمرکز دارد. دو سازوکار اصلی ناهمدوسی - تسکین انرژی و فاززدایی - تحلیل شده و کانال&zwnjهای متناظر آن&zwnjها در قالب جمع&zwnjاپراتوری فرمول&zwnjبندی می&zwnjشود. همچنین یک کانال ترکیبی برای توصیف هم&zwnjزمان هر دو فرایند ارائه شده است.

برای شبیه&zwnjسازی کارآمد سیستم&zwnjهای چندکیوبیتی، از تقریب&zwnjهای تورلینگ پائولی و کلیفورد استفاده شده که کانال&zwnjهای نویزی پیچیده را به مدل&zwnjهای قابل شبیه&zwnjسازی کلاسیکی نگاشت می&zwnjکنند و امکان بهره&zwnjگیری از قضیه گوتسمن&ndashنیکل و طراحی کدهای تصحیح خطا را فراهم می&zwnjسازند. تحلیل کانال&zwnjهای بدون&zwnjحافظه و مارکوفی نیز نقش همبستگی&zwnjهای زمانی خطا را روشن می&zwnjکند.

یافته&zwnjها نشان می&zwnjدهد ناهمدوسی مهم&zwnjترین عامل افت وفاداری است و این افت با زمان&zwnjهای T₁ و T₂ کنترل می&zwnjشود. این کار چارچوبی نظری و محاسباتی برای درک و کاهش کاهش وفاداری در شبکه&zwnjها و معماری&zwnjهای کوانتومی فراهم می&zwnjآورد و به توسعه فناوری&zwnjهای کوانتومی مقاوم در برابر نویز کمک می&zwnjکند.

پایان نامه ی دانشجوی کارشناسی ارشد عضو هیئت علمی فقیهه اقبالی فام است